Formas No Personales

Forma deλύω
Ejercicio 1 de 14
Aciertos:0 / 0

λύων

"el que desata / desatando"

Tipo de Forma
Tiempo Gramatical
Voz
Accidentes Nominales del Participio / Adjetivo
Género
Número
Caso
Cuadro de Participios
Tiempo & VozMasculinoFemeninoNeutroGenitivo (M/F/N)Esquema Flexivo
Presente Activoλύωνλύουσαλῦονλύοντος, λυούσης, λύοντοςTema en -οντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Futuro Activoλύσωνλύσουσαλῦσονλύσοντος, λυσούσης, λύσοντοςTema en -σοντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Aoristo Activo Sigmáticoλύσᾱςλύσᾱσαλῦσανλύσαντος, λυσάσης, λύσαντοςTema en -σαντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Aoristo 2 Activo Temáticoλιπώνλιποῦσαλιπόνλιπόντος, λιπούσης, λιπόντοςTema en -οντ- oxítono (3ª - 1ª - 3ª)
Aoristo Pasivoλυθείςλυθεῖσαλυθένλυθέντος, λυθείσης, λυθέντοςTema en -θεντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Perfecto Activoλελυκώςλελυκυῖαλελυκόςλελυκότος, λελυκυίας, λελυκότοςTema en -οτ- / -υι- (3ª - 1ª - 3ª)
Presente Medio-Pasivoλυόμενοςλυομένηλυόμενονλυομένου, λυομένης, λυομένουTema en -μεν- (2ª - 1ª - 2ª)
Aoristo Medio Sigmáticoλυσάμενοςλυσαμένηλυσάμενονλυσαμένου, λυσαμένης, λυσαμένουTema en -μεν- (2ª - 1ª - 2ª)
Perfecto Medio-Pasivoλελυμένοςλελυμένηλελυμένονλελυμένου, λελυμένης, λελυμένουTema en -μεν- (2ª - 1ª - 2ª)
Atemático δίδωμι (Pres. Act)διδούςδιδοῦσαδιδόνδιδόντος, διδούσης, διδόντοςTema en -οντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Atemático τίθημι (Pres. Act)τιθείςτιθεῖσατιθέντιθέντος, τιθείσης, τιθέντοςTema en -εντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Atemático ἵστημι (Pres. Act)ἱστάςἱστᾶσαἱστάνἱστάντος, ἱστάσης, ἱστάντοςTema en -αντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Atemático δείκνυμι (Pres. Act)δεικνύςδεικνῦσαδεικνύνδεικνύντος, δεικνύσης, δεικνύντοςTema en -υντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Atemático εἰμί (Pres. Act)ὤνοὖσαὄνὄντος, οὔσης, ὄντοςTema en -οντ- (3ª - 1ª - 3ª)
Atemático οἶδα (Perf. Act)εἰδώςεἰδυῖαεἰδόςεἰδότος, εἰδυίας, εἰδότοςTema en -οτ- / -υι- (3ª - 1ª - 3ª)

Regla de concordancia y temas: Los participios activos y el aoristo pasivo se flexionan por la 3ª declinación para el masculino y neutro (temas dentales en -ντ- o guturales en -οτ-) y por la 1ª declinación para el femenino. Todos los participios medios y pasivos restantes se declinan exactamente como adjetivos de 2ª y 1ª declinación en -μενος, -μένη, -μενον.

Naturaleza y Flexión

El Participio: Forma Adjetiva del Verbo

El participio une a su carácter verbal la naturaleza de un adjetivo en tres terminaciones (masculino, femenino y neutro). Concuerda obligatoriamente en género, número y caso con el sustantivo al que determina:

Declinación de 3ª y 1ª (3-1-3)

Comprende todos los participios activos y el aoristo pasivo: temas dentales en -οντ- (λύων), -σαντ- (λύσᾱς), -θεντ- (λυθείς) y temas en -οτ- (λελυκώς). El femenino se flexiona siempre por la 1ª declinación.

Declinación de 2ª y 1ª (2-1-2)

Comprende todos los participios medios y pasivos restantes con sufijo -μενος, -μένη, -μενον (λυόμενος, λυσάμενος, λελυμένος). Se declinan exactamente como los adjetivos de tipo ἀγαθός, ἀγαθή, ἀγαθόν.

Las Tres Funciones Sintácticas

Atributivo, Circunstancial (Apositivo) y Predicativo

1. Participio Atributivo (con artículo)

ὁ + participio

Se ubica entre el artículo y el sustantivo. Equivale a una proposición subordinada adjetiva de relativo especificativa:

οἱ καμόντες στρατιῶται ἐκοιμήθησαν

"Los soldados que estaban fatigados se acostaron"

Sustantivación sin nombre: ὁ λέγων ("el que habla / el orador"), οἱ φεύγοντες ("los fugitivos / los desterrados"), οἱ νικῶντες ("los vencedores").

2. Participio Apositivo o Circunstancial (sin artículo)

Equivalente adverbial

Concuerda con un término de la proposición principal y equivale a una subordinada circunstancial adverbial:

Temporal: ταῦτα λέξας ἀπῆλθε ("habiendo dicho esto, marchó"). Partículas: ἅμα ('al mismo tiempo'), μεταξύ ('mientras'), εὐθύς ('tan pronto como').
Causal: ἅτε expresa causa real (ἅτε παῖς ὤν, 'porque era niño'); ὡς expresa causa supuesta o pretexto alegado. Negación: οὐ.
Final (participio futuro): ἦλθε λυσόμενος τὴν θυγατέρα ("vino para rescatar a su hija"). Frecuentemente con ὡς. Negación: μή.
Concesivo: con καίπερ: πολλοὶ ὄντες εὐγενεῖς εἰσι κακοί ("muchos, aunque bien nacidos, son malos").
Instrumento y Acompañamiento ('con'): los participios ἔχων, ἄγων, φέρων, λαβών, χρώμενος se traducen idiomáticamente por 'con': πάρειμι ἔχων ὁπλίτας ἑκατόν ("estoy aquí con cien hoplitas").

3. Participio Predicativo

Complemento esencial

Completa de forma necesaria el significado de tres clases de verbos:

a) Verbos de modo de ser (τυγχάνω, λανθάνω, φθάνω, φαίνομαι, δῆλός εἰμι):

El participio contiene la acción principal y el verbo regente se traduce como adverbio:

παρὼν ἐτύγχανε / ἔλαθεν ἀποδράς / ἔφθην ἀφικόμενος

"Estaba casualmente presente" / "huyó a escondidas" / "llegué el primero"

b) Verbos de percepción física y mental (ὁράω, ἀκούω, αἰσθάνομαι, οἶδα):

ὁρῶ σε ἁμαρτάνοντα / μέμνησο ἄνθρωπος ὤν

"Veo que te estás equivocando" / "acuérdate de que eres hombre"

c) Verbos de afecto y sentimiento (χαίρω, ἥδομαι, ἄχθομαι, αἰσχύνομαι):

αἰσχύνομαι τοῦτο ἰδών / οἱ θεοὶ χαίρουσι τιμώμενοι

"Veo esto con vergüenza" / "los dioses se complacen en ser honrados"

Construcciones Absolutas Autónomas

Genitivo Absoluto y Acusativo Absoluto

Genitivo Absoluto

Cuando la circunstancia subordinada tiene un sujeto nominal propio que no desempeña función gramatical en la proposición principal, tanto el sujeto como el participio se formulan en Genitivo:

Κῦρος ἀνέβη, οὐδενὸς κωλύοντος

"Ciro subió sin que nadie se lo impidiese"

ταῦτα εἰπόντος τοῦ στρατηγοῦ

"Habiendo dicho esto el general..."

Acusativo Absoluto

Exclusivo para verbos y locuciones impersonales. El participio se formula en Acusativo Neutro Singular sin sujeto explícito:

ἐξὸν ἀπιέναι / δέον ταῦτα πράττειν

"Siendo posible marcharse" / "siendo necesario hacer esto"

Formas canónicas: ἐξόν (de ἔξεστι), δέον (de δεῖ), προσῆκον, παρόν, δοκοῦν.